با نام و یاد خدا

شنبه شب گذشته، دقیقآ این موقع، جمعی از همشهری های عزیزم در حسینیه ی سید الشهدای شیراز مشغول سینه زنی بودن که یک "یا حسین" متفاوت در یک لحظه، عده ای رو به دیدار اربابشون حسین (ع) میبره، چند نفر کمی با تأخیر به اونا ملحق میشن و عده ای مجروح میشن و دار و ندارشونو وقف حسین (ع) می کنن.

موقعی که خبر انفجار رو شنیدم، تمام بدنم یخ کرد. باورم نمی شد همه ی این اتفاقات تو یه شب و یه لحظه رخ داده باشه. چقدر دردناک...

از اون شب تا این لحظه، هنوز تو بُهت و حیرتم. این حادثه، خیلی برام گرون تموم شده و بیشتر از اون، مظلومیت شهدا و آسیب دیدگان در برابر توجیه مسؤولین و اخبار محافظه کارانه و بودار رسانه ها.

من اون شب توی حسینیه حضور نداشتم که بخوام صحنه های دلخراشش رو به تصویر بکشم. اما دوستانم که اکثرشون شاهد عینی این حادثه بودن،در وبلاگشون توضیحاتی دادن. دوست خوبم کوثر خیلی دقیق و ریزبینانه به تشریح دلایل گفته شده، پرداخته... از طریق سایت کانون هم میشه اطلاعات جامع تری در این مورد به دست آورد.

کویت هم بحث انفجار حسینیه، بین ایرانیان مقیم، داغه. و البته دلایلی که رسانه ها اعلام کردن درمورد نمایشگاه شهدا یا کپسول گاز و از این قبیل چیزا، براشون قابل هضم نیست.

منم از اونجاییکه از شب اول، این حادثه و جزئیاتش رو از طریق سایت و وبلاگ ها دنبال کرده بودم، سعی کردم دلیل اصلیش که همون بمب گذاری بوده رو برای دوستان و فامیلم در کویت، توضیح بدم. این تنها کاریه که در حال حاضر از دستم برمیاد و می تونم یه ذره در پایمال نشدن خون شهدا، نقشی ایفا کنم.

فیلم انفجار هم روی موبایلا هست و همچنان رد و بدل میشه. بهتره همه این فیلم رو ببینن و بهتر قضاوت کنن.

امیدوارم خدای مهربون از عاملان این جنایت نگذره و به بدترین شکل ممکن، ذلیلشون کنه... الهی آمین

*************

بگذار تا بگریم چون ابر در بهاران     کز سنگ ناله خیزد روز وداع یاران 

شنبه شبی دیگر و میثاق با شهدا...